Follow:
Artikelen

De nieuwe Spider-Man-game: dit willen we niet zien

Sinds de aankondiging op E3 2016 is de hype voor de nieuwe superheldengame Spider-Man immens groot. Komt het door het idee al webschietend door New York te zwiepen? In september weten we pas of het spel alle commotie waard is en in de tussentijd maken we ons eigenlijk zorgen over een paar ongelukkige momenten uit Peter Parkers carrière.

Leeghoofdige vijanden

We weten al dat Mister Negative, Shocker, Kingpin en Taskmaster deel uitmaken van de vijanden waartegen Spider-Man het in de game opneemt. Een interessant gezelschap, waarvan we hopen dat een zekere Electro daar niet aan wordt toegevoegd. In de film is de alter ego van Max Dillon wel een beetje simpel. Hoewel Spider-Man zijn vrienden bij de politie inlicht dat ze vooral niet op Electro moeten schieten, doet één van hen dat wel. In plaats van de situatie te leren begrijpen, voelt Electro zich meteen verraden door zijn wannabe-buddy. Een kinderlijk plot ontvouwt zich, waarin Electro zich wil wreken, zonder dat hij precies weet hoe de vork in de steel zit. In de films is Venom ook een goed voorbeeld van een leeghoofd: hij kreeg ten eerste door de veelheid aan vijanden zo weinig schermtijd, dat hij zich bijna niet kon tonen. En wat hij wel deed, was teleurstellend: hij haatte Peter, maar het was onduidelijk waarom precies. Vervolgens besloot hij het vriendinnetje te kidnappen en ervoor te zorgen dat Spider-Man rare dansjes deed op straat. We zien graag een flinke bups vijanden voor Spider-Man om tegen te strijden, maar dan moet er wel wat diepte in zitten en bovendien verschil tussen wat de verschillende vijanden doen om de Spinnenman het leven zuur te maken.

Zes-armige Spidey

Ooit heeft Stan Lee bedacht dat Peter Parker misschien helemaal geen Spider-Man wilde zijn. Het is immers nogal een zwarte taak die met veel geheimzinnigheid en hersenbrekende dilemma’s gepaard gaat. In Amazing Spider-Man #50 besloot Stan Lee daarom een gif te verzinnen waardoor Parker zijn Spider-Man- krachten zou verliezen. Echter was dat niet bepaald wat het deed: het gaf Parker twee paar armen extra. Op zich grappig, omdat een spin natuurlijk ook acht pootjes heeft, maar het was een raar verhaal dat als comic al niet lekker landde bij het publiek. In game-vorm willen we dit ook niet tegenkomen: we hebben onze handen al vol aan webslingeren met twee armen, laat staan als daar nog twee paar bij komt.

Mary Jane versus Gwen Stacy

Hoe tof het ook is dat we Mary Jane kunnen besturen in de game, we hebben haar inmiddels in vele gedaanten gezien en ze kan een onuitstaanbaar persoon zijn. In de filmtrilogie van Rami is Mary Jane toegeeflijk en zeurderig. Ze herkent haar lief niet eens wanneer hij haar ondersteboven-hangend kust. In de comics is Mary Jane een heel ander persoon: in de jaren ’60 is ze een feestbeest en een leeghoofd, die pas diepgang krijgt als ze er voor Peter is in een periode van rouw. Daarna is ze gelukkig wat meer uitgesproken, wanneer Gwen Stacy mogelijk terugkomt in Peters leven. Mary Jane is meer geliefd dan Gwen Stacy, maar Mary zou een heleboel van Gwens zelfstandigheid kunnen leren. In de film The Amazing Spider-Man belt Gwen Peter op om mede te delen dat ze naar Engeland vertrekt, in plaats van dat ze daar een drama van maakte. Bovendien liet Gwen in de comics Ultimate Spider-Man zien (door een mes te trekken naar een klasgenoot die Peter pestte) dat ze geweld niet schuwt en dat is handig als je speelbaar bent in een game. Hopelijk biedt Mary Jane in de game iets meer tegengas dan in de films en de vroegere comics.

De dood van Mary Jane

Dat je als Mary Jane kan spelen is heel tof, maar wat als ze uiteindelijk toch sterft waardoor je weer doorgaat als Peter? Heel naar, maar niet vreemd voor deze franchise. We hebben de liefjes van Spider-Man diverse malen zien sterven (en weer zien terugkomen in de vreemdste gedaanten). Er is een sterfgeval dat zo naar is, dat we het niet willen herbeleven in de game. De manier waarop Mary Jane stierf in Reign was simpelweg ziek. Ze had namelijk kanker gekregen door te veel in contact te zijn geweest met radioactief materiaal. Ja, Peter Parkers radioactieve materiaal… We zouden Spider-Man zeker waarderen in een wat duisterder Dark Knight-achtig verhaal, maar laat Mary Jane in het erge geval van sterven dan neergaan in een gevecht met een van de toffe vijanden van onze held.

Liegen tegen iedereen

Veel films hebben vooral bestaansrecht, omdat het hoofdpersonage besluit een essentieel feit geheim te houden, hoewel het meestal totaal niet duidelijk is waarom die geheimzinnigheid toch zo belangrijk is. Peter kan enerzijds niet zoveel doen aan het web van onwaarheden (hihi flauw!) waarin hij verkeert, maar soms zijn zijn leugens bizar te noemen. Had Peter Harry Osborn niet eerder kunnen vertellen dat zijn vader een ingewikkeld alter ego had? Of op zijn minst hoe hij was overleden, zodat Harry stopt met het verdenken van Spider-Man? Ook vertelt hij niet eerlijk aan Gwen Stacy hoe het zit met haar vader, wat haar mogelijk aanzienlijk had kunnen helpen. Sterker nog, waarschijnlijk was Spidey er zelf ook bij gebaat als de lucht geklaard was tussen die twee. In de comics liegt hij vaak de boel bij elkaar, wat meestal voortkomt uit het beschermen van zijn familie, maar meestal blijkt achteraf dat hij dat beter anders had kunnen aanpakken. We beleven liever verse avonturen met de webslingeraar, in plaats van achter hem aan te lopen om alle resultaten van zijn leugens recht te breien.

Hoe dan ook heeft Insomniac een gouden comicpersonage in handen voor een fantastische game vol webslinger-actie en het eeuwige getouwtrek tussen Peter Parker en Spider-Man. Macht en verantwoordelijkheid gaan hand in hand…

Spider-Man verschijnt op 7 september 2018 op PlayStation 4.

Share:
Previous Post Next Post

You may also like

No Comments

Leave a Reply

*