Guerrilla Games Cambridge, Sony London, Evolution Studios. Alle drie die studio’s moeten eraan geloven: ontslagenregen. En zoals altijd is iedereen in alle staten.Een ding moet even vooropgesteld worden, natuurlijk is het altijd afschuwelijk om ontslagen te worden. Ik heb deze week bijvoorbeeld voor de derde keer meegemaakt dat mijn beste vriendin na 2,5 jaar trouwe dienst geen permanent contract krijgt bij haar werkgever. Dus moet ze weg, want zo werkt dat in Nederland omdat je maar een x aantal keer mag worden verlengd. Het is natuurlijk zuur, maar het is wel iets waar je van weet dat het kan gebeuren. Het is niet aannemelijk, zeker niet als je al een paar keer je contract verlengd hebt zien worden, maar er staat niet voor niets een einddatum op een contract. Ook in de televisiewereld wordt gewerkt met korte contractjes. Daarin zijn cameramannen en andere televisiemakers het gewend om bijvoorbeeld een seizoen van drie maanden bij de VPRO te werken en dan over te gaan naar BNN. Hartstikke normaal. Aangezien we er met zijn allen elke keer weer enorm van schrikken als er ontslagen vallen of zelfs complete studio’s dichtgaan, ben ik daar eens over na gaan denken. Is het wel zo raar? Is het wel zo vreselijk? Het is natuurlijk vervelend dat je je baan en zekerheid kwijt bent, maar aangezien het meestal gebeurd nadat de grote titel waar je zo lang aan hebt gewerkt is verschenen, is het wel iets wat je enigszins had kunnen zien aankomen toch?
Nogmaals, ik wil mensen niet het idee geven dat ze maar steeds ontslagen moeten worden, maar ik denk dat de wereld over het algemeen al erg aan het veranderen is wat dit betreft. Ik heb in ieder geval niet de illusie dat ik ooit mijn 40-jarig jubileum bij een bedrijf ga vieren. Juist omdat we vroeg in onze loopbanen af en toe worden gedumpt, zijn we er op een gegeven moment een soort van op afgericht om zelf na een bepaalde periode ook een beetje de kriebels te krijgen en iets anders te willen.Ik denk dat het voor gamemakers heel goed is om eens van bedrijf te veranderen en het is ook vaak genoeg bewezen dat gamebedrijven die gloednieuw zijn opgericht alsnog monsterlijk grote titels kunnen maken. Misschien moeten we met zijn allen de gamewereld wat meer als de televisiewereld zien, het is op projectbasis. De broer van mijn schoonzus werkt al jaren in de Amerikaanse gamesindustrie, maar nooit langer dan vier jaar voor hetzelfde bedrijf. Piept hij erover? Zeker niet, want hij is van Rockstar via Sony naar EA gegaan en maakt met plezier werkweken van 60 uur. Helemaal niet zo gek dus om af en toe wat nieuws te (moeten) zoeken, als je zoveel uur op hetzelfde kantoor spendeert.
