Follow:
PlayStation 4, Reviews

Review: Horizon Zero Dawn (PS4)

Is dit de beste game van het jaar? Als je Female-Gamers bent, dan is het heel aanlokkelijk om ja te zeggen op deze vraag. Immers is het een zeer vermakelijke game van groot formaat, met een stoere, mooie vrouw in de hoofdrol. Het jaar is nog niet voorbij maar we verwachten dat Horizon Zero Dawn hoog zal eindigen in onze jaarlijstjes. Dit is waarom.


Ten eerste is de setting er eentje die we niet vaak in games hebben gezien. Aan de ene kant is het een soort holbewoner-survivalplaatje, met daarnaast grote mechanische monsters uit de toekomst. Dat primitieve tegenover dat futuristische is een interessante versmelting, waarbij het voelt alsof een game als FarCry samenkomt met Halo.

Ten tweede is de game heerlijk lang. Je kunt echt tientallen uren bezig zijn met je personage beter maken en zorgen dat je steeds beter opgewassen bent tegen dat mechanische gespuis. Het grappige is dat ik nooit had stilgestaan bij het feit dat die robots toch een soort dino’s zijn: ik vond het uiteindelijk best een grens om over te gaan om in de aanval te gaan tegen die mooie mechs. Dat had ik in Far Cry ook met de dieren, zoals de wolven, maar nu heb ik dat schijnbaar ook met hun robotische collega’s.

Vallen zetten

Je hebt natuurlijk als hoofddoel in deze game om te overleven, maar daarnaast zijn er een heleboel zijmissies te doen. Aloy is daarbij vooral bezig met het opzetten van vallen voor grote beesten die ze niet alleen met haar handwapens de baas kan zijn. Bovendien zijn die zijmissies ook interessant voor het verhaal: Horizon Zero Dawn is niet slechts een game waarin je contextloos in deze bizarre wereld wordt geslingerd. Er wordt in verhaalvertellingen en door de personen die Aloy tegenkomt wel degelijk een uitleg gegeven.

Wat ik soms moeilijk vond, was al het uplevelen. Soms laat ik me snel (letterlijk en figuurlijk) uit het veld slaan wanneer ik een monster niet de baas kan zijn, en zeker als ik daarvoor al uren heb gestoken in het beter maken van Aloy, dan voelt dat net bepaald belonend. Toch is dat ook wel weer de kracht van Horizon Zero Dawn: want hoe groot is het gevoel van beloning als ik toch nog een tandje bijzet en het wel haal? Heel groot. Voor ik het weet ben ik mijn enorme worsteling alweer vergeten en wandel ik verder naar de volgende.

Alles is mooi

Wat helpt is dat de gamewereld er zo mooi uitziet. De warme zon die een oranje gloed over het gras laat glijden, de krachtige manier waarop Aloy zich voortbeweegt, die enorme mechs die ik het liefst uit elkaar zou halen alsof het transformers waren, alleen al om alle onderdelen te kunnen bestuderen: het is allemaal een en al pracht en praal. Je hoeft er geen dure televisie voor te hebben: zelfs de postzegel die ik op mijn muur heb hangen kon met zijn dikke pixels niet verhullen hoe geweldig dit spel eruit ziet.

Wat mij tot slot enorm aanspreekt, is hoe haar vrouwelijkheid haar nooit parten speelt. Het wordt zelfs niet echt benoemd en dat geldt eigenlijk voor alle personages. Bovendien zien ook alle personages er fantastisch uit. Er zal ongetwijfeld meer tijd zijn gestoken in Aloy, maar dat betekent niet dat andere personages van andere rassen er minder goed uitzien: het is allemaal zo overtuigend, dat ik net als bij Far Cry het gevoel had dat ik een week op vakantie was geweest als ik het speelde. Wat een heerlijke wereld om in rond te struinen!

Laura’s Oordeel

Horizon Zero Dawn is een van de meest verfrissende titels die ik dit jaar tot nu toe heb gespeeld. Dat ligt niet alleen aan de aparte futuristische-primitieve setting: het feit dat we met een vrouwelijk hoofdpersonage weer een nieuwe episch grote titel in de pocket hebben, voelt ook goed. Helemaal omdat geslacht, leeftijd en ras helemaal geen ingewikkelde rollen lijken te spelen in het prachtige Horizon Zero Dawn.

+ Geweldige gameplay, zeer belonend, grafisch een plaatje
– Soms kan het levelen enorm lang duren en als werk voelen

 

Bewaren

Bewaren

Share:
Previous Post Next Post

You may also like

No Comments

Leave a Reply

*